Voor mijn dochter…


Kleine meisjes worden groot,
Steeds vaker zelfstandig
Wel eens eigenwijs,
Maar steeds vaker ook verstandig
Af en toe verlang ik terug
Naar toen je nog moest leren lopen,
fietsen of een ritje op m’n rug.
Hoe kort lijkt ’t geleden,
dat je kijkend door ’t autoraam,
onderzoekend besliste: de zon is een bolletje..
’s Zondags lopend door t bos in Kamperland,
je kleine knuistje in mijn grote hand,
De zon schijnend op je blonde haren,
zingend, huppelend en volmaakt tevree.,
schelpjes zoeken: “pappa, mooi schelpje?”
ik wil niet meer lopen, ik ben moe!
Kom maar schat ik help je.
Klim maar op m’n rug en kijk!
Bomen, vogels, een konijn!
Als je zo klein bent is ’t leven rijk.
Kleine meisjes worden groot,
Maar soms verlang je terug naar de tijd,
van een onbezorgd leven,
kusjes krijgen, kusjes geven.
Maar we worden samen ouder,
zonder handje, niet meer op op m’n rug
Het leven gaat nou eenmaal verder, er is geen weg terug.
Maar één ding weet ik wel:
1, 8, 18 of 80, wat er ook gebeurt
je bent en blijft mijn kleine “Kel”…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: