Opvoeden, of symptoombestrijding?


De opvattingen m.b.t. het opvoeden van kinderen zijn de afgelopen decennia drastisch veranderd. Zelf ben ik opgevoed met duidelijkheid: ja = ja, nee = nee en op overtreding van de regels staan sancties. Simpel en voor eenieder te begrijpen.

Misschien ligt het aan mij, maar als ik om me heen kijk lijkt het wel of steeds meer ouders hun kinderen gewoon hun gang laten gaan in het kader van moderne vrije opvoeding. Zo zie ik hier om 23.00u ‘s-avonds kinderen van 12 op straat lopen en gebeurt het dat vriendinnetjes van onze kinderen op tijden aan de deur komen dat onze kinderen al in dromenland zijn.

Ook de intrede van social media, GSM, tablets en ander ‘communicatiespul’ zijn een groeiend probleem. Weinig ouders controleren wat hun kinderen uitspoken met de GSM of internet, maar kijk eens om je heen, lees eens mee en je ziet dat kinderen heel gemakkelijk alles “kut” vinden, alles “fakking lelijk” en het hebben over de “kk-politie”. Meisjes zijn bitches of hoeren en jongens zijn kk-lijers en wij? Wij vinden het allemaal wel prima, want ja zolang de kids lekker bezig zijn hebben wij ook tijd om met onze iPad aan de gang te zijn.

Praten met onze kinderen? In het gunstigste geval mailen we elkaar, communiceren we bij voorkeur via Facebook, sms-en we vanuit de keuken naar de kids dat het eten klaar is en Whats’appen we vanaf het toilet dat het toiletpapier op is. Kinderen worden niet meer opgevoed, maar volgestopt met apparaten om ze rustig te houden, voor bewustmaking is geen tijd, waarom ook, alles is toch op TV te zien? En de ouders zijn trots. Trots dat de kinderen zo heerlijk rustig zijn.

Intussen wordt een scheidsrechter geslagen, een grensrechter vermoord, een 14-jarig meisje springt voor de trein omdat ze gepest wordt, Badr Hari vindt dat hij het recht heeft om kerstmis thuis te vieren en reality-Barbie wil een 2e borstvergroting. Ofwel: geweld, criminaliteit en oppervlakkigheid, daar hebben we het over en met een percentage hoog opgeleiden in Nederland van ruim 37% zijn we kennelijk niet in staat om ogenschijnlijk eenvoudige problemen het hoofd te bieden.

Volgens mij liggen oplossingen niet in programma’s op scholen, campagnes voor onze kinderen, maar ligt de kern van het probleem veel dichter bij huis: de opvoeding, of liever: het gebrek aan opvoeding. Niet de kinderen moeten door middel van campagnes bewust gemaakt worden van het pesten en de criminaliteit op scholen, sportvelden en op straat, maar wij als ouders, wij als docenten van onze eigen kinderen.

Het is ONZE taak onze kinderen tot fatsoenlijke mensen te begeleiden naar volwassenheid, laten zien wat goed of fout is, hoe we met elkaar om moeten gaan en dat dagelijks monitoren. Wij als ouders staan als geen ander dicht bij onze kinderen, meer dan scholen of verenigingen. Totdat dat besef er is ligt Nederland massaal aan het opvoedinfuus en gaat wij door met wat we al jaren doen:  symptoombestrijding

Advertenties

2 thoughts on “Opvoeden, of symptoombestrijding?

  1. angel schreef:

    Oh so true…

  2. mbmug schreef:

    En zo is het PUNT.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: