Fleur Bloemen, einde van een boeket…


Onschuldig nieuw leven,
15 jaar terug ontstaan
Trotse ouders, feest, bloemen
Jij was dat wonder, gegeven
uit liefde, een fleurige naam
Een bloem van hoop,
bloem van de toekomst
boeket van plezier.
Leren lopen, je eerste fiets,
onbezorgde vrolijkheid, liefde,
het ontbrak je aan niets.
Naar school,
mooie toekomst tegemoet
Dan die kentering op slag,
je vrolijkheid verstomde
Aanhoudend zinloos belaagd
door gewetenlozen
Tot deze dag,
vandaag was genoeg, genoeg,
het stopte voor jou
Geestelijk kapot, uitgeput
heb jij gekozen
Je laatste keuze vandaag,
de laatste keuze van je leven
geven aan een aanstormende trein,
Misschien dacht je nog even,
terwijl je jouw laatste beslissing nam
Geen gepest, geen verdriet meer, geen pijn,
mijn bloem knakt vandaag, hier en nu,
gewoon niets meer,
in één klap over, een zwart gordijn…

Dag boeket, dag bloem, dag Fleur…

Dit gedicht is voorgedragen, voorafgaand aan de Stille tocht voor Fleur> Hieronder een videoverslag hiervan:

Ik verwijs u ook graag naar de blog van collega Nanko Kiel: ”als alleen de dood een vluchtweg biedt”

63 thoughts on “Fleur Bloemen, einde van een boeket…

  1. […] waar ze als eersten het verhaal Als alleen de dood een vluchtweg biedt op dit weblog en het gedicht Fleur Bloemen, einde van een boeket van Paul Zeeman hebben […]

  2. […] ze als eersten het verhaal Als alleen de dood een vluchtweg biedt op dit weblog en het gedicht Fleur Bloemen, einde van een boeket van Paul Zeeman hebben […]

Laat een reactie achter op g de jonge Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: