Niemands kind meer..


Terwijl ze zich tracht warm te houden met een oude legerjas, drukt ze zich steviger tegen de leien lambrisering van het portiek aan.

Het oude pand voelt niet warmer aan, maar biedt steun en bescherming tegen de snijdende januariwind en de sneeuw die als striemende poedersuiker tegen haar gehavende gezicht waait.
Honger? Ze voelt het niet eens, alle overgebleven energie die ze overheeft, heeft ze hard nodig om de kou te bevechten.
Haar eens zo prachtige kastanjebruine haardos hangt nu in natte, vette slierten langs haar gezicht.

16 is ze, maar door alle leed en het harde leven op straat schat je haar veel ouder. Haar huid is gehavend door zweren, haar ogen liggen diep in een passe-partout van dikke wallen, haar ruwe lippen gesprongen door de kou, maar ze voelt het niet..
Afwezig staart ze naar de brandende straatlantaarn en het schouwspel van de onophoudelijk neerdalende sneeuwvlokken die het schijnsel van het licht nauwelijks kans geeft haar verlichtende werk te doen.

Haar handen beven, haar benen trillen en langzaam zakt ze weg in een wereld van vergetelheid, vluchtend voor alle pijn, vluchtend voor haar vele teleurstellingen, vluchtend voor verdriet..
De paar voorbijgangers die op dit uur nog op straat te vinden zijn kijken nauwelijks op als ze zwijgend langslopen en het tafereel kort gadeslaan, alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hier een mens ligt.

En het sneeuwt, blijft sneeuwen.

Sneeuwvlokken hebben zich op de kraag van haar oude jas inmiddels gevormd tot een dikke kraag, een vreemd contrast, zo tussen die maagdelijke sneeuw en die half vergane jas. De sneeuw op haar gezicht en wenkbrauwen smelt inmiddels niet eens meer bij gebrek aan lichaamswarmte.

Langzaam laat haar zwakke hand de injectiespuit los die desondanks in haar arm blijft steken terwijl ze zijdelings onderuit glijdt, haar hoofd een vochtig sleepspoor achterlatend op de leisteen. Het licht gaat uit. Niet de straatlantaarn, die brandt nog.

Zij is niemands kind meer..

Advertenties

4 thoughts on “Niemands kind meer..

  1. gerda hulsebos schreef:

    Helaas maar al te waar, heel goed geschreven.

  2. Paul Zeeman schreef:

    Bedankt Gerda,

    Hoewel bovenstaand verhaal fictief is, komen dit soort gevallen helaas dagelijks voor..

  3. De Heks schreef:

    prachtig geschreven…maar de rillingen lopen over mijn lijf. Waarheid..het komt inderdaad heel vaak voor.

  4. diedelicious schreef:

    Mooi geschreven, tjaa en ja dat komt wel vaak voor ja…
    Ik kan er wel over mee praten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Advertenties
%d bloggers liken dit: