Wannabe schrijver..


WRITER_bannerOké, ik ben geen schrijver, dat weet ik ook wel. Ik heb een beperkte journalistieke opleiding, ik ben niet bovenmatig getalenteerd op schrijfgebied, maar ik doe het toch.

Waarom? Gewoon omdat het kan.

Al jaren ben ik gefascineerd door schrijven en mensen die vanuit hun passie de mooiste artikelen en verhalen uit hun pen laten vloeien. Ik vind het boeiend om te zien dat er mensen zijn die een enkel woord, feit of een ogenschijnlijk onbelangrijk nieuwsbericht kunnen vertalen tot een verhaal of artikel dat het lezen waard is.

Op Twitter heb ik verschillende volgers die schrijven. Regelmatig zie ik het gebeuren dat deze mensen opeens stil zijn, even weg, en een half uur of uur later met een nieuw verhaal op de proppen komen, onvoorstelbaar…

Zodra het einde van het jaar nadert verandert mijn emotionele huishouding, ik trek me vaker dingen aan die me anders koud laten, heb meer de behoefte om anderen te helpen en mijn stemming kan op die momenten heel makkelijk omslaan. Ik voel dan vanuit een soort van melancholische truttigheid de behoefte om dingen op te schrijven. Vraag me niet waarom..

Dan ga ik achter de PC zitten, en begin. Sommigen weten wat ze gaan schrijven, ik weet dat meestal niet. Er ontstaat iets tijdens het schrijven. Gek is ook dat als ik iets geschreven heb, ik het eerst moet teruglezen om er achter te komen wat ik nou eigenlijk geschreven heb. Mijn vingers ratelen op het toetsenbord en spuwen letters uit die voor mezelf pas een betekenis krijgen zodra het verhaal op papier staat en teruggelezen is.

Kennelijk zijn mijn hersenen, motoriek en PC gedrieën heel goed in staat om zelfstandig iets voor elkaar te krijgen, zonder dat ze mij daar bij nodig hebben.

Schrijvers krijgen vaak met kritiek te maken. Soms terecht, vaak onterecht. Regelmatig wind ik me dan ook op over reacties op bijvoorbeeld blogs, waar sommigen reacties plaatsen waarvan ik denk? Wat is nu je punt?

Mike Boddé verwoordde dat humorvol in zijn monoloog ‘de RotterdammerT’: “Een échte Rotterdammer is nooit ergens voor maar is overal tegen

Sommigen reageren óm te reageren, gewoon omdat het kan, daarbij niet gehinderd door enige vorm van intelligentie, kennis of terzakekundigheid. Gewoon klagen en afgeven omdat het kan.

Mike Boddé verwoordde dat humorvol in zijn monoloog ‘de RotterdammerT’: “Een échte Rotterdammer is nooit ergens voor maar is overal tegen”

Voor u mij nu afmaakt, ik ben geboren Rotterdammer, t is maar dat u ’t weet..

Dit geldt evenzo op Twitter: Je hebt de melder, de schrijver en je hebt de reageerders; de mensen die alleen retweeten en commentaar leveren op alles en iedereen, liefst vanuit de anonimiteit. Het zal bij deze tijd horen, vast wel, maar begrijpen doe ik het niet.

Maar ja, ik ben dan ook geen schrijver maar wannabe…

2 thoughts on “Wannabe schrijver..

  1. Annette schreef:

    Hoi, gewoon doorgaan met proberen! Gaat goed, toch? 🙂
    Ik ben altijd jaloers op mensen die goed kunnen verwoorden in hun schrijfsels.
    Overigens ben ik ook een ‘anonieme’ twitteraar 😉
    Succes!

  2. Literaire Noob schreef:

    Ik ben geen Roterdamer, fijtelijk en uit prinsipe omdad ik daar op tegen ben. Daarnaast ben ik ook niet behebt met enig intelekt zowel feiteleik en uit princiepe temeer omdat ik ook daar falliekant op tegen ben. Gezont verstant is volgens Descartes het eerleikste verdeelt op deze werelt, iedereen vint nameleik dat hij er bovematig mee is toebedeelt, iets waar ik het op zich volstrekd mee oneens ben, uit prinsipe. Een anonnieme twitter-account heb ik niet omdat ik zowiezo tegen akkounts ben laat staan eentje van twitter, hierdoor ben ik wel ongewilt uber-annoniem natuurleik en daar baal ik behoorleik van. De overtrefende trap van anoniemieteit is natuurlijk twitteren onder een pseudoniem, Uit naam van een fiktief persoon, annoniem twiteren, quelle malheur c’est ca. Overigens vraag ik me wel af wat ik nu fijteleik zou willen zeggen en of het überhaupt wel houd snijd.
    Tja, ik denk helaas wel dat ik voldoe aan jouw critieria ten aanzien van de nietszegende coments, iets waar ik het overigens volstrektd mee oneens ben.
    De Nederlantse taal is een pragtich medieum om je ijgen creativieteit vorm te geefen, maar pas op er zijn fele valkuilen voor de beginnent literair genie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: