Internet, mijn liefde voor altijd..


Dichtbij maar toch ver weg,
digitaal verlangen
Ongrijpbaar onaantastbaar,
alwetend en oprecht
Lijdend door terreur,
Lijdzaam toeziend,
zelf passief.
Konden wij maar eeuwig samen
zijn en blijven
Mijn angst voorbij voorgoed
Maar anderen azen op jouw aandacht
trekken creatief het mooiste van jou aan
wat overblijft voor mij zijn spaanders
wat mij nog rest een warme traan
Tot allemansvriend verworden,
iedereen terwille zijn,
ik alleen ben jou te min
Maar ik kan niet zonder jou,
je schoonheid, zo vol van binnen
Bron van verworven kennis,
van wijsheid en van kracht.
Als wij elkaar konden beminnen
dan had mijn leven zin…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: