Bonzen en Neon..


golfDeze zomer stond ik met mijn auto in het centrum van Rotterdam voor een rood verkeerslicht te wachten,

Ik stond al even en begon me inmiddels te ergeren aan het feit dat het zo lang duurde voor het verkeerslicht de door mij gewenste kleur vertoonde. Het was drukkend warm en de airconditioning in mijn auto maakte overuren om de warmte enigszins in toom te houden.

Op een gegeven moment werd ik opgeschrikt door een angstaanjagend dof bonzend geluid dat steeds sterker werd.

Omdat ik een behoorlijk eind van huis was, maakte ik me dan ook direct ernstige zorgen over de gesteldheid van mijn vervoermiddel. In een flits zag ik mij 2,5 uur wachten op de wegenwacht in de verzengende zomerhitte, om vervolgens een bobbelige rit in een sleepauto mee te moeten maken, een niet bijster aantrekkelijk vooruitzicht..

Zoals gezegd, het geluid werd steeds sterker en het leek van rechts te komen. Ik keek zoekend om me heen en toen zag ik het: aan mijn rechterzijde was inmiddels een opzichtige auto naast mij komen staan in de felste neonkleuren die naar mijn mening nog mogelijk zijn voor een auto, zonder een boete te ontvangen wegens horizonvervuiling.

Ik meende nog net de contouren te kunnen onderscheiden van een ouder type Volkswagen Golf, waarbij ik, ondanks de wanstaltig gevormde vleugel op het dak, toch begreep dat dit een spoiler moest zijn. Uiteraard moest deze auto het stellen zonder airconditioning, maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door het ontbreken van de achterbank. Hier waren namelijk een stel gevaarlijk uitziende versterkers aangebracht en een aantal luidsprekers van een formaat waar menig concertarena jaloers op zou zijn.

Door het zijraam van de auto kijkend vielen direct 2 dingen op: Op de bijrijdersstoel zat een hoogblonde en niet onaantrekkelijke jongedame van een jaar of 20, gehuld in de kortste minirok die ik ooit had aanschouwd, met hierop een, naar mijn preutse mening, te kort topje, waardoor haar bling-bling navelpiercing duidelijk zichtbaar werd.

Om het geheel te completeren droeg het meisje enorme zilverkleurige oorringen waarin een papegaaien-echtpaar een paringsritueel zou kunnen uitvoeren, zonder ook maar iets te raken verder. Wat echter het meeste opviel was de bestuurder, althans het ontbreken daarvan, zo leek het.

In 1e instantie zag ik namelijk niemand zitten op de plaats waar je de bestuurder zou verwachten en dat klopte ook wel: de rugleuning van de bestuurdersstoel was dermate naar achteren versteld, dat de bestuurder in zijn stoel lag, zoals ik dat weleens pleeg te doen als ik in de tuin in mijn hangmat lig te luieren. Op zich vond ik het best knap, dat iemand vanuit die positie überhaupt in staat was om een auto schadevrij te besturen.

Om het geheel te completeren droeg het meisje enorme zilverkleurige oorringen waarin een papegaaien-echtpaar een paringsritueel zou kunnen uitvoeren, zonder ook maar iets te raken verder

De jongeman, ik had inmiddels door dat de bestuurder een jongeman moest zijn, hield zich stevig aan het stuurwiel vast, om te voorkomen dat hij achterover zou vallen. Mouwloos hemdje, prachtige tattoo’s, waarvan ik overigens vanuit mijn positie niet direct kon vaststellen wel tafereel zij uitbeeldden, een vlotte honkbalcap, uiteraard achterstevoren gedragen en op zijn neus een pilotenmodel zonnebril met spiegelglazen.

Zijn nek was versierd met een goudkleurige schakelketting, met een hanger in de vorm van een kruis. Gelukkig dacht ik nog, hij is in ieder geval gelovig, dat dan weer wel…

Ook de enorme zwaar dreunende herrie was direct verklaard toen ik de enorme luidsprekers zag. Dat was echter niet het enige geluid dat de auto voortbracht.

De enorme uitlaat die enkele malen per seconde luidkeels om aandacht schreeuwde deed zijn best het geluid uit de speakers te overstemmen. Ik was zo gefixeerd op dit hele schouwspel, dat ik niet gezien had dat mijn verkeerslicht inmiddels in de juiste kleur was veranderd, waardoor de bestuurder achter mij geërgerd claxonneerde, teneinde mij te manen om voort te maken.

Voordat ik echter mijn voet nog maar richting het gaspedaal had weten te krijgen, spurtte de opvallende auto naast mij met veel wielspin, en een enorme herrie uit de uitlaat brakend, weg.

Onwillekeurig moest ik lachen. Zou deze jongen totaal niet in de gaten hebben hoe het er allemaal uit moest zien voor anderen? Gelukkig was hij weg, mijn auto snorde weer als vanouds en er klonk een rustig muziekje uit mijn iele luidsprekertjes in de portieren.

600 meter verder diende het volgende verkeerslicht zich alweer aan.

Door de duizelingwekkende snelheid waarmee de opvallende auto was weggereden, stond deze al triomfantelijk, zijn enorme herrie uitbrakend op mij te wachten, zo leek het althans.

Toen ik rustig naderbij kwam en de herrie weer luider werd, sprong het verkeerslicht juist op groen, waardoor ik het hele spul voorbijreed, nog voor de bestuurder gelegenheid had zijn gaspedaal andermaal diep in te trappen.

Tijdens het voorbijrijden kon ik het niet nalaten nogmaals naar binnen te kijken en omdat de bestuurder nog steeds in dezelfde positie ”lag”, zag ik het meisje naar me kijken. Ze knipoogde en lachte vriendelijk naar me, ik lachte tevreden terug……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: